تبليغاتX
شبرنگ
color of night

      .

                                                    

بافته به حجم قیر گون روز

    و ارتفاع گرم فصول بی امتداد

                   رها کرده سراسرسرد  انسداد لحظه

و درون فاصله ی به عمق تیره

وسراسر

                     کتمان هر آ نچه می دانی  

    و مکرر واگویه همان کلام کهنه

    بی لذت وصف حماسه زبان

                بی نو کردن باریک /عبث گونه مسیر

همان تیره گون فرشته تاریکی

نشسته بی قرار برشانه های تو

         به ظهر سیاهی انتظار

                                              و  به نجوای گنگ  

                                            که زه گستره شبانه هایم     

                                                           طلوع کن

                                                                .

 

 

+   17:30  | 

 

 

       نشسته بی جا

     به پنجره می دهد رخنه

             به باران سرشکی که بی راه

به گونه ات ـ جاری مرا

           شیار زند

.

 

 

+   23:58  | 
 
 
 
 
 
 
 
رازی                           
ناگشوده          
   می مانی .
  تکرار بی حوصله
          دیوار هاو شمردن ثانیه های که
                  در خمیازه ساعت ها
                                   جاری می شوند  . 
 آنسوترک ـ
     نشسته ای
          بی گشودن روزنه ای اندک/
که ترا  زه انجماد لحظه شروع
                      و پایان فصل های بی کشت ـ
 رها  کند.
 
      دریغ
بی  مهتاب پنجره ـ
         و بی زاری جیرجیرک های                                
  عاشق  بر شانه ات /          .
رازی ـ
          ناگشوده
                              می مانی .
 
 
 
 
 
 
+   6:30  |