 |
 |
|
| color of night |
|
ته جاده ،
امید
سر فرو
و به ساده راهی ـ
می مانی
بر سطر
وسوسه اش . سر بلند ،
به ساده آهی فراموش کرده ی
که
می میریم
به آسان راهی.
های
اندوه های دریده
که چنین مجال خلوت/
شب به فکر تو بودن را
رعشه دمادم
به
نیامدنش ساز می کنی
به
غفلتی . حالا
به انتظار
سطح ـ سطر / شروع
به جاده ،
.
|
|
+
2:35 |
|
 پیچده بر
لب تو ،
صدای
دوستت دارم
به نجوای دگر ،
کابوسی
که لانه کرد
آسان /
به این انتها که
لحظه
رسیدن است ،
همان
جا که
آسان گویی
رسیده ایم ،
پیچده بر لب
به این انتها ـ
که آسان /
لحظه
رسیدن
است
.
|
|
+
13:57 |
|
|
عبث کلامی
به بی نامی باران/ سبز سو خته زاری
دویده گونه ات
قطره می بارد تاریکی / رها کرده نرم/ بی صدا به صبح های لک زده به کنون حسرت تنگنا بافته مدور خاطره ات رهای رها / به آسمان نیندیش می چکد باران به واژه پروازی به شانه ات بی انکه خواهی ، مانده هزار به چشمانت بی شمار سرزده بیدار . به آسمان نیندیش
می چکد باران باران .
|
|
+
1:5 |
|
|
شده ام به خوابت سر به زانوی آخر قصه هایت ، همان جا که رها چاله می کنی به چاه که به تو رسید ه ـ نرسیده باشم .
|
|
+
2:59 |
|
|
همه را
برایت گفته بودم ،
زلالی آسمانی که انتهای
چشمانت پر پرمی زند
به سادگی
می تواند فاصله ای باشد
بین شب
و روز ،
شبی که انتظار تو
حکایت روز است ،
گفته
بودم
.
|
|
+
0:46 |
|
|
نخست پست الکترونیک |
|
|
مافیای پست مدرن بازترین چشم قرن بیستم از رنگ انار, تا آخرین بهار سایت |
| آرشیو موضوعی |
|
سینما شعر نقاشی داستان کوتاه |
|
irajsalarvand |
|
RSS
|