تبليغاتX
شبرنگ
color of night
 
 
 

 

به                     

زخمه ی         

      که سیم آخر        

     دریده به انزال زود رس ـ

         لحظه ی

 که می گویی /

      راهی

دارم

         بی تو  ،

به زخمه ی

زه  

         آخر  سیم 

 

.

 

             

               

 

 

               

 
+   3:5  | 
 
 
 
 
 

       

  

       ... ادامه ...

 

            یک برش  از

                             آنها . 

               

  بیمارستان بخش ا حیاء   ..  -

   داخلی :

 

با روشن شدن قاب از دل سیاهی زمزمه ی به گوش می رسد.

تصویر مشخص می شود…………. زن  به روی مرد خم شده به نوازش.......

 وادامه اش حذ ف شد ه.

....…

 

 

......مرد....

 

یادم

رفته

اما مطمن هستم تو با من بودی  .

 ....

.... 

 

..زن ...

 

چشم بر هم می نهی .

با سرعتي بسيار همه تصوير از جلویت رد می شوند

همه آن چیز که دیده ای.

نمی توانی تصویری را بگیری وآرام درآن فرو روی.

 

... مرد....

 

چشمانت را باز می کنی اما همه چیز تار با سایه های خاکستری که

در انتها به تیره گی می زند ..شاید فرشی لوله کرده به دیوار است.  کدام فرش..

نه دیوار نیست...

روبرویت ایستاده محو .

 

نور کم رنگی می تابد. 

شاید پنجره است  -

پنجر...ه کدام پنجره .

 

..زن.....

 

چشمانت را فرو می بندی .چیزی هشیار است

اما چشم ندارد حس ندارد واز جای نزدیک هولی در درونت ضجه می کشد  -

در این میان شنیده ی صدای که تاکید بر رد درد

با مسکنی قوی ..

چرا اینجایی.

 

..مرد...

 

کنار پنجره ایستاده و تو خیره به او ..

می بینی .

 

...زن....

به خود ـ

 نمی بینم ترا..

 

همراه زمزمه درهم  مرد ... زن قطرات عرق را از چهره مرد...حذف شد.

 

..مرد...

 

او کیست.

این جریان ارام که به بازوهایت وصل اند چیست.

  از درون ـ

 دوبا ره چیزی حالت هراس ایجاد می کند.

  تا روی مچ پای چیزی سنگین است.سفید است .

چشم

 بر هم می نهم.

تاریک

  نیست .

...

 

 ادامه...

 

 

با زبینی :                                   

گفته ها باید نرم تر وصمیمی تر باشد

 

                                    .. ادامه........... 

 

 

 

+   2:7  | 
                                        
 
                                                              
                                                                                   
 
 
 
                                               
             با تو                                         
         به لب دریده روز                          
که آفتابش ـ
 چرایی /          
ظهر دم
          کرده را
                    برنتابیده هنوز ـ
 
به گام                
 استواری
 تیره به شب  /
                مرا بالا می بری
         بالا
     و بالاتر
                به زیر تاریکی
 
آنجا         
که بی فروغ نور لرزانی ـ
               ساطع
به
             تاریکی راه ـ
                                 جلوه می دهد.
 و                      
تو                  
 مرا بالا می بری
بالا ،
     و بالاتر
.
  
 
                                  
 
                                                
 
 
 
 
                                                                                                                      
+   9:3  | 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
                   (   مستند در باره سینمای ایران)
 
ویدیویی /۹۰ دقیقه
در دست تولید
 
تهیه کننده وکارگردان
 
ایرج سالاروند
 
 باهمکاری:
مرکز گسترش سینمایی مستند وتجربی
وانجمن سینمای جوان
 
 
 
تصویر بردارو عکاس:
 
                         بهروز باد روج
 ......
.....
 
 
+   2:18  | 

 

 

 

                                                                

 حالا                                                       

 گشتا                                       

 گشت /                             

به روزن                    

 و راه هایی که به غایت

              فقط لختی به اندک 

        سر بر نداری   

                         که ترا

                                      دیده باشی

همه ر اه ها تمام شده

به

نقطه

 وسوسه _

                   که بر گشت است

                                                                     و بس.                                

 

                                                   تو _

                            همین                                            

                              ریشه وار  /                                     

راه                          

 بازی می کنی          

                           زه  کثرت گذشته

           که اندوه                      

     جاودان ی.

 

نه ـ                                     

        گفته ی                               

 این راز سربسته   ،

 که آرام ریخته

                       به واهمه ،

 

         که انتظار

                               همان گردش لب دوختن     

 به

 راه های

             رفتن ست 

به

انتظار

 

 

 

 

 

                                                                      

+   22:49  |