1

همه را                برایت گفته بودم ، زلالی آسمانی که انتهای                 چشمانت پر پرمی زند به سادگی                     می تواند فاصله ای باشد بین شب          و  روز  ،   شبی که انتظار تو               حکایت روز   است ،                  گفته                        بودم .

+   0:9  |

با تو

پرده سخن شده بود        به صبحی رسیده        که چشم در برابر                       چشم   زلف دلتنگی      به باد می دهد        به هراسی سر فصول ـ   ایستاده                منتظرت ـ  دلتنگ               آمدنت ـ       که هنوز به رفتنت                سخن به پرده بود                              سر رفته به تکرارلبریز              آنجا که                             همه باران ها بارییده اند         به نقش همه جاده ها                   که راهی نیآفته ای جز من که هنوز پرده ات          را سخن گفته ام                    که آمده ای .   واژه چشم در تو              به بی رنگی تمام               لحظه های مانده راه         به غروب                           که آرام                                    شب می شود                         در تو                               بی تو                                         با تو                                              با تو     .

+   19:20  |

تلنگر

تهی از خشم                                 تهی از ترس                  تهی از رشک                          میدانم  ،            این جاها          راهی ندارد ـ                   وقتی همه                                   رفته  بودی  ـ                       به  کور سوی                                           شک ،          رفته بودی                     به نقطه ی که مانده ای به چرخ ـ                 چرخان ،                        رقصان                                                                   رقصان                                                                                                 مانده به خلوت ـ                                                لبخندی ،                            به بی پایان /                     به کوچ تو         سر راه حیران  ،               با تو بودن                                                         بر سر راه                              آنجا  /                                  تو ایستاده ی ـ                                                                               زه لبخند ی  مرده                                       ـ                                                      به بی پایان ـ                                  رفته بودی    راه  ، به نقطه ی مانده ای به چرخ ـ                 چرخان ،   به انتهایی              شک،                    رقصان                              رقصان                                         رقصان   .

+   0:20  |

انتخاب

بازیگر برای یک پرده رویا   عکاس بهروز باد روج

+   12:4  |

بی لحظه باران

صدای تو خیسم می کند                   صدایم کن ،               خیس باران                           خیس خاک                   خیس همه فرو افتادن هاـ                دانستن وندانستن ها    به اکنون که دیگر واژه  ساده دروغ است                           به چیزی که رساند                  که خاطره بار واژه بود وقتی تو نیستی وکلمه هم             درنگی بود که رنگ باخته                فقط مانده  ـ                   که ریختی فرو ریخته  به انگاری که دانستی             همین است              همه آن کورسو ها به وقتی        فروریخته ای ،   صدایم کن                                        خیس باران                                                           خیس خاک                                            خیس همه فرو                                                           افتادن ها ـ                                              صدای تو خیسم می کند                                  صدایم کن         .

+   11:4  |

نخست پست الکترونیک

مافیای پست مدرن بازترین چشم قرن بیستم از رنگ انار, تا آخرین بهار سایت

اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 مهر 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 آذر 1384 آبان 1384 مهر 1384 اردیبهشت 1384 فروردین 1384

آرشیو موضوعی

سینما شعر نقاشی داستان کوتاه

irajsalarvand

RSS POWERED BY BLOGFA.COM