| تبليغات | X |
 |
 |
|
| color of night |
|
خطی کشیده که آنسو
رفتن بود آنجا که تمام می شوی
تافته سرشگ
اشک و اندام
تو تنهایی
و امتداد جاریت
تاریکی آینه است ..
بافته های
رنج
چون الواح فرسوده
سراسر گره خورده به اشگ تو
که در امتداد آینه -
هیچگاه نرسیده ایم / آنجا که ایستاده ای -
به خورشیدی های که ز دست رفته به نیآمدن تاریکی -
دیریست که آینه مرگ ،
تنهایست..
راهی
گشوده به تو
به پیچ را ه های
که در های بسته بود
به رفتن
به زمین خوردن
برخواستن وفرو ریختن .
اکنون که پیر می شویم
به لذت
رفتن ها
کشیده پر شکستن ها
پر کشیدن ها
وجاری سرابی
به تو نرسیدن ها
رسیدن ها
نرسیدن ها
رسیدن ها
.
|
|
+
14:5 |
|
|
نخست پست الکترونیک |
|
|
مافیای پست مدرن بازترین چشم قرن بیستم از رنگ انار, تا آخرین بهار سایت |
| آرشیو موضوعی |
|
سینما شعر نقاشی داستان کوتاه |
|
irajsalarvand |
|
RSS
|