تبليغاتX
شبرنگ - روز نو
color of night
 
 
                  
                                                                  
 
 
 
                                رمیده به یال دشت  ـ       
                                            حصار راه  /          
                                                 هی زده بودی                       
                                                       به  بال باد  نشسته ـ                                                     
                                                        ندانسته ،       
                                                           کجا ـ
                                                           رها شده ا ی ،
                                                                 به  کدام سمت /         
                                               به سوی لحظه های قاب شده ـ
                                                        به رخت فصل تو  ـ                 
                                                                       به بهار ،
                                                                         ز نوروز
                                                                             که  نو نیست ـ            
                                                                                    بی تو
                                                                       
                                                                         روز نو ،
                                                   
 
                          زلال                  
                          نشسته ی      
                                   به رویم ،
                                       آن دم
                             چشمانت بسته به خوابم ـ             
                                         که دیر شده ـ       
                                                  نیآمده /
                                                         روز نو ،
                                                            وقتی ـ           
                                                       شب کرده به ـ                  
                                                                صبحی  لحظه ـ                                          
                                                      که ـ
                                                     شک می کنی      
                                                  به نوروز /
                                                    که  نو نیست ـ            
                                                                  بی تو..
 
                                                                          
                                                       به  بال باد  نشسته ـ                                                     
                                                        نمی دانستی  ،       
                                                           کجایی و کدام سمت /
                                                         رها نشسته ی ،
                                       به سوی لحظه  قاب شده ـ
                                                        به رخت فصل تو  ـ                 
                                                                       به بهار ،
                                                                         ز نوروز
                                                                             
                                                    .                   
                                                               
 
 
             
                                                                     
 
 
 
                         
                                                       
 
 
 
 
 
+   1:9  |